Wydzial Architektury Politechniki Gdanskiej   Katedra Architektury Uzytecznosci Publicznej
PRZEDMIOTY OBIERALNE PROFILUJĄCE Sem. IX rok akad. 2001/2002

Opisy architektury. Analiza formy wybranego dzieła architektury współczesnej. Ideogram

Opracowanie: Katarzyna Borek
Na podstawie Architektura 5/1999

Renzo Piano

Centrum Kultury Kanaków im. Jean-Marie Tjibaou

Nowa Kaledonia, Noumea
 

W 1991 roku ogłoszono konkurs architektoniczny na Centrum Kultury Kanaków, który wygrał Renzo Piano.
Budowę rozpoczęto w 1995 roku, a oficjalne otwarcie nowej instytucji nastąpiło w 1998 roku.
Centrum Kultury wzniesione zostało na wąskim półwyspie Tina, położonym na wschód od Noumei, stolicy Nowej Kaledonii. Zajmuje powierzchnię 8 hektarów. Całość założenia to zespół dziesięciu pawilonów zaprojektowanych w trzech różnych wielkościach.
Pawilony te zgrupowano w trzy oddzielne wioski, położone wzdłuż centralnej alei. W projekcie tym widać, że jego autorowi zależało na wpisaniu się budynku w otoczenie nie tylko architekturą, ale czerpał również z miejscowych tradycji budowlanych.
Wykorzystał przede wszystkim żebrową konstrukcję budynków, którą  tworzą wysokie, cienkie, pionowe elementy drewniane, zbiegające się u szczytu i tworzące szkielet dla zewnętrznej ściany osłonowej. W tym projekcie elementy pionowe wykonane zostały z klejonego drewna iroko i połączone wzmocnieniami  z prętów ze stali nierdzewnej. Pawilony nie są jednak zamknięte i nie mają skończonej formy. Jest to nawiązanie do miejscowych tradycji, które mówią, że robienie jest tak samo ważne jak ukończenie. Tak, więc nieskończona forma budynków ma stanowić jakby nie zakończony plac budowy.Każdy pawilon zaprojektowany jest na planie koła, ściętego w jednym miejscu przez szeroki pasaż przerywany, częściowo przekrytymi lub całkowicie otwartymi tarasami. Uprawia się na nich tradycyjną miejscową roślinność. Z drugiej strony do pasażu przylegają nieregularnie rozplanowane pomieszczenia, zamknięte bardziej standardowym, płaskim dachem. Bardzo istotną cechą projektu jest różnorodność fakturowa użytych materiałów. Zastosowano tu drewno klejone i naturalne, beton oraz koral, stalowe ramy, szklane panele, korę drzew i aluminium. Dzięki temu, bardzo podobne zewnętrznie obiekty, mają zróżnicowane wnętrza.

Forma pawilonów dostosowana jest do cech klimatu, w jakich zostały zbudowane. Podwójna struktura ścian: zewnętrzna tworzy łupinę, wewnętrzna zaś są pionowe. Między nimi krąży powietrze. Szczeliny w zewnętrznej łupinie wykorzystują wiatry od strony morza. Okna w wewnętrznej ścianie mają formę szklanych żaluzji. Przy słabym wietrze otwierają się, przy silnym zamykają się samoczynnie.Projekt ten w sposób niemal doskonały odzwierciedla zasadę wzajemnego przenikania się architektury i przyrody, przejętą z budownictwa lokalnego.
 

Ideogramy