Ideogram

IDEOGRAM

Aktualnie prowadzone badania na temat zapisu koncepcji architektonicznych

Kolekcja ideogramów wykonanych przez studentów do wybranych budynków

aktualizacja: 12.2001

Ideogram/autor

obiekt/autor

Rys. K. Borek

Centrum Kultury Kanaków im. Jean-Marie Tjibaou w Nowej Kaledonii, Noumea 1998 /Renzo Piano

Rys. A. Sliwa

Ideogram ukazuje wyraziste przeciwstawienie formy zewnętrznej budynku z ukształtowaniem wewnętrznego atrium.
Fantazyjne atrium jest jakby morfologiczna formą wtłoczoną w regularny i monumentalny kubik. Jego grube ściany nie pozwalają jej wydostać się, czy nawet ujrzeć ją z zewnątrz.
Ideogram jest jednocześnie zobrazowaniem kształtu rzutu i przekroju budynku.

DG Bank w Berlinie 2000/ Frank O. Ghery

Budynek zaplanowany został na planie regularnego prostokąta. Jego elewacje zewnętrzne, zarówno od strony banku jak i części mieszkalnej, są bardzo surowe, regularne. Wyrażają trzeźwość i stanowczość. Gehry spełnił więc wymagania dress code miejsca.
Za kamienną ścianą i kołnierzem biur bankowych kryje się wnętrze budynku niesamowite atrium zbudowane z delikatnych konstrukcji stalowo-szklanych.
Szklane zadaszenie przypominające sieć pajęczą w kształcie obłej tuby jest jedynie skromną zapowiedzą tego, co się kryje w środku. W atrium znajduje się wolnostojąca konstrukcja rzeźba, w której jest sala konferencyjna.

Całość sprawia wrażenie niesamowitości, ortogonalne kształty przenikają się ze sobą i współgrają. Bardzo widoczną cechą budynku jest kontrast pomiędzy skorupą - biurami banku a atrium.
Budynek możnaby porównać do regularnej skały, która dopiero po rozłupaniu odkrywa okazałą budowę minerału. (A. Sliwa)

Rys, Z. Ligenza

Ośrodek Dziedzictwa Amerykańskiego i Muzeum Sztuki Uniwersytetu Wyoming w Laramie (Wyoming, USA)/ Anyoine Predock.

Obiekt wydaje się być idealnie skomponowany z otoczeniem, w którym się znajduje, a mianowicie z rozległym obszarem pustynnym, oraz otaczającymi go górami. Przejawia się to w samej jego formie, jak i w materiale użytym do jego wzniesienia. Główny jego człon, a zarazem dominantę stanowi potężny stożek, pokryty spatynowaną miedzią.

Jego kształt i specyficzny brunatny odcień przypomina samotnie stojący wulkan bądź szczyt górski. Ze względu na funkcję, którą pełni oraz kontekst miejsca i historii może równierz przywodzić na myśl indiańskie tipi. Zdaje się on oscylować pomiędzy projektem wysoce futurystycznym a reliktem antycznym. Osiągnięciu pierwszego z efektów sprzyjają podłużne, powykszywiane powierzchnie pszeszkleń znajdujące się na jego powierzchni, natomiast drugiego- regularnie rozmieszczone na niej wnęki okienne. Drugą częśc całego kompleksu stanowi podłużna, niska bryła, która ze względu na swoją formę jest swoistym kontrastem wobec omawianego wcześniej stożka. Podział jej elewacji, przylegającej do osi, na której stoi stożek, oraz wyznaczajacej wejście do niego, sugeruje jakoby była ona zespołem czterech regularnie ustawionych prostopadłościanów, a nie jedną bryłą. Pomiędzy tymi segmentami w formie prostopadłościanów, pozbawionych jakichkolwiek otworów, znajdują się wejścia do obiektu. Taka forma tej części obiektu przywodzi na myśl architekturę indian Pueblo, co równierz ma zwiazek z funkcją i kontekstem jego miejsca. (Z. Ligenza)

rys. Bogumila Konarzewska

(droga dochodzenia)

Mediateka, Sendai 1999/Toyo Ito

13 tub prostopadle przepruwajacych płyty stropowe integrują przestrzeń mediateki kreujac wyobrażenie drzew.

rys. A. Dabrowski 2001

DOM SPOKOJNEJ STAROŚCI w AMSTERDAMIE /pracownia - MVRDV

"WISZĄCE PUDEŁKA, SZUFLADY"
Propozycja "zawieszenia" kilku brył-domów wpisała się doskonale, niejako naturalnie, w trudne warunki zabudowy. Powstał obiekt, który poza tym że jest efektem rozważań ideowych, obrazuje optymizm, entuzjazm panujące w tym młodym atelier. Niewątpliwie obiekt ten jest także odzwierciedleniem kultury i mentalności ludzi zamieszkujących Holandię kraj, w którym powstał, otwartości na to co nieznane. Tradycja odziedziczona po wielkich przodkach podróżnikach pozostawiła ślad. Ślad, który sprawia, że niekonwencjonalne, nietypowe nie zawsze oznacza złe i niebezpieczne. (A. Dabrowski)

rys. M. Dzijak 2001

Tate Modern w Londynie 1998-2000/Jacques Herzog i Pierre de Meuron

Ekspozycja prezentowana jest w jasnych, przestrzennych wnętrzach, dlatego też odbieram tę część budynku galerii jako zamknięta bryłę wypełniona treściwie kondygnacjami wystaw i ekspozycji oraz intensywnie penetrowana przez ludzi. Jednak miasto nie daje o sobie zapomnieć i wdziera się do budynku z różnych stron: wpływa wraz z ludźmi przestrzennym kanionem i wnika wąskimi, pionowymi otworami okien, które co jakiś czas pojawiają się w salach galerii. Przez te okna filtrowany jest obraz miasta po drugiej stronie rzeki. (M. Dzijak)

Rys. Anna Brenda 2001

Dom Kultury w Mako 1999/ Imre Makovec

Budowla oparta została na planie centralnym, kojarzacym się z trójnawowa bazylika ottońska z narożnymi wieżami. Korpus budowli został przekryty dominujacym dachem w formie czapy. Przekrycie daleko wychodzi poza ściany i kojarzy się z połówka przekrojonej cebuli. Cztery narożne wieże przypominaja młode cebulki. Okap dachu został wycięty w środku i udekorowany szkieletowym uproszczonym motywem drzewa, który spotykamy także wewnatrz budowli w postaci filarów podtrzymujacych konstrukcję.

Kokpit wznoszącego się samolotu

rys. P. Olechnowicz

Muzeum wojskowe w Duxford 1998/ Norman Foster

W miejscowości, w której powstał ten budynek, od czasów I wojny światowej była baza wojskowa w wyniku czego tłem dla muzeum są dawne hangary wojskowe i postaci łupiny stanowiącej wycinek torusa. Wchodząc od północno zachodniej strony jak do ziemnego bunkra rozpoczyna się kiczowate budy. Głównym elementem budynku jest dach skonstruowany w postaci łupiny stanowiącej wycinek torusa. Wchodząc od północno zachodniej strony jak do ziemnego bunkra rozpoczyna się zwiedzanie. Po przejściu przez rodzaj tunelu przed zwiedzającym otwiera się główna sala muzeum, a w niej min. monstrualny bombowiec B52, którego wymiary zdeterminowały wymiary hali.

Ideogram pokazuje symboliczna wymowę całości. Słońce i Księżyc kraża wokół osi świata wspartej na piramidzie symbolu ziemi.

Rys. Anna Rynkowska

Bar Tores de Avila w Barcelonie 1989/ A. Arribas, J. Mariscal

Koncepcja architektoniczna baru w Barcelonie, zbudowanego z okazji olimpiady, w całości oparta została na symbolach, tworzac spójny układ, niemalże kosmologiczny. Budynek jest niezwykły. Oświetlony noca dominuje nad miastem, a za dnia wyznacza do niego główny wjazd. Obiekt wpisuje się w otoczenie poprzez osadzenie na średniowiecznych murach. Oparta na nich szklana piramida to symbol połączenia nieba i ziemi. Dwie cylindryczne wieże wyznaczaja symetrię dwóch biegunów, opozycji dnia i nocy. Wieża Księżyca przykryta jest kopuła zdobiona od zewnatrz znakami średniowiecznych alchemików i gwiazdami od wewnatrz. Wieża Słońca zwieńczona została szklana latarnia wpuszczajaca do wnętrza promienie słońca.

Museum of Modern Art w San Francisco Kalifornia, 1990 - 1994
Mario Botta

dr Jekyl,
miasto w dzień
słońce, niebo

Mr Hyde,
miasto nocą,
neony,
elektroniczna aura

Rys. Monika Ułasik

Wieża Wiatrów w Jokohamie, 1986/ Toyo Ito

Wieża wiatrów ma 21 m wys. i znajduje się w centrum miasta, nad podziemnym centrum handlowym dworca kolejowego. Do surowej betonowej konstrukcji, wylotów wentylacyjnych zamontowane sa lampy: 12 obręczy neonowych, 1280 lampek i 30 reflektorów. Sposób, kierunek oraz intensywnosć ich świecenia regulowane sa przez sensory czułe na siłę wiatru i natężenie hałasu. W efekcie powstaje kalejdoskop swietlny, ożywiany oprzez swiat zewnętrzny, a wzory na wieży odpowiadaja porze dnia.

Rys. Agnieszka Hawryło

Centrum Nowoczesnych Technologii Inca, Majorka, 1998/ Alberto Campo Baeza

Budynek o formie trójkąta, oparty na regularnej siatce. Dwa rzędy słupów, stojące wzdłuż scian, otaczają trójkątny dziedziniec z regularnie rozmieszczonymi drzewkami pomarańczowymi. Pomnik nowoczesności z jednoczesnym poszanowaniem natury

. Ideogram wyraża metaforę organiczna - ziarno, energię witalnść, kwiat przebijajacy się przez skorupę ziemi alegorię wybuchajacej wolności

Rys. Elżbieta Chabros

obiekt bardziej jest związany z wodą , aniżeli z lądem. Uważam, że ideogram tego budynku powinien wyrażać przestrzeń składającą się z wielu elementów komponujących bryłę, dynamikę i harmonię kształtu pokrytego łuską ciała.

rys. Robert Mielniczek

Muzeum Gugenheima w Bilbao, 1997/ Frank O. Ghery

Rys. Radosław Bryl. Ideogram własnego projektu

Centrum edukacji w Starogardzie / Radosław Bryl, 1998

Adaptacja budynków zajezdni autobusowej.
Projekt na konkurs studencki. I nagroda

Stacja antarktyczna Polskiej Akademii Nauk im. H. Arctowskiego
w Zatoce Admiralicji na Antarktydzie / Damian Bruessau, Radosław Bryll, Małgorzata Pobrotyń

projekt na konkurs studencki; 1997 - I nagroda

Rys. Marcin Pycka

Cerkiew Greckokatolicka Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy. Biały Bór. 1997/ Jerzy Nowosielski, Bogdan Kotarba

Główne elementy kompozycyjne: kopuła, krzyż, ikonostas pojawiaja się w tej raczej prostej architekturze w uproszczony, jakby sygnalny sposób. Ich układ jednak wyraża istotna dla cerkwi dwoistość i odniesienie do czterech stron świata.
Cechy te obrazuje analiza ikonograficzna wykonana przez studenta Marcina Pyckę, która posłużyła mu następnie do syntetycznego ideogramu.

Muzeum La Coruna, 1995/ A. Isozaki

Symboliczne przetworzenie lokalnej topografii
W kształcie ściany nieregularnie pozałamywanej odnaleźć możemy odniesienie do skalistego brzegu, w jej łuku odbija się jakby horyzont oceanu.

Ideogram a

ideogram b. rys. A. Dabrowski

Biblioteka Politechniki w Delft
MECANOO ARCHITECTEN B.V. - FRANCINE HOUBEN, CHRIS DE WEIJER

Oparta na trapezoidalnym planie biblioteka z strzech stron zamyka się szklanymi ścianami. Od strony północnej budynek wyłania się natomiast jako łagodne trawiaste wzgórze stanowiąc przedłużenie przestrzeni publicznej przed głównym gmachem politechniki. Zielony dach wznosząc się faliście przykrywa zasadnicza część biblioteki. Po zmroku wnętrze promieniuje światłem ukazujac życie funkcjonującego budynku. Rozświetlone i transparentne ściany kontrastują z masywną, organiczna formą dachu. Zielony bunkier, jak nazywa się bibliotekę, przebity jest formą stożka, która od strony północnej sygnalizuje istnienie obiektu.

Przezroczystość i ziemia, lekkość i beton, szkło i trawa, geometria i natura-wszystkie te antymonie łaczy harmonijnie grupa Mecanoo w projekcie nowej biblioteki Technicznego Uniwersytetu w Delft.
Nowo powstały budynek ze strony auli uniwersyteckiej robi wrażenie trawiastego pagórka z wbitym weń stożkiem. Do wejścia, wstapienia na wzgórze zaprasza tylko betonowy portal, o LeCorbusierowskim detalu i Lagodnie prowadzace do niego schody. Jednakże po ogladnięciu budynku ze wszystkich stron okazuje się, że pozostałe elewacje sa przeszklone ścianami pozwalajacymi doświetlenie wnętrzu czytelni i administracji. Takie właśnie rozwiazanie narzuciła architektom lokalizacja budynku, tuż przy kolosalnym audytorium (proj. zespołu Van den Broek & Bakema), którego ekspresyjna forma przypomina statek kosmiczny lub, wedle stwierdzenia samych architektów, gigantyczna żabę. Tak agresywna bryła nie zniosłaby żadnej konkurencji, dlatego z tejże strony architekci
tylko nieco podnieśli trawę, na której TO BETONOWE UFO wyladowało.

rys. Mateusz Polak

Centrum Nauki i Techniki New Metropolis

Budynek powstał na zetknięciu tkanki miejskiej z woda, na cyplu ogromnego doku Osterdook. New Metropolis od pierwszego spojrzenia kojarzy się z forma kadłuba statku. Jego pochylone fasady to burty zbiegajace się zadartym dziobem, dach to pochylony pokład po którym możemy spacerować. Wrażenie to potęgowane jest przez bezpośrednie sasiedztwo wody z zakotwiczonymi jednostkami pływajacymi.

Kolekcja ideogramów

wykonanych przez architektów do swoich projektów

moich do własnych i innych projektów

Zapraszam do przysyłania swoich ideogramów do kolekcji!

mój e mail: jkrenz@pg.gda.pl