grafika
Irena Kuran-Bogucka
Artysta grafik, tłumaczka poezji hiszpańskiej i niemieckiej
Irena Kuran-Bogucka
 Studiowała na Akademi Sztuk Pięknych w Warszawie. W roku 1948 przeniosła się na stałe do Gdańska. Miała liczne wystawy indywidualne w kraju i za granicą, brała również udział w wystawach zbiorowych, jej grafiki służyły jako ilustracje książek oraz wydań własnych przekładów poetyckich. Tłumaczyła wiersze Federico Garcii Lorki, Rafaela Albertiego, Heinriha Heinego, Gunthera Grassa.

Najważniejsze osiągnięcia w dziedzinie grafiki:
- udział w wystawach zbiorowych krajowych i międzynarodowych (m.in. w Niemczech, Jugosławii, Norwegii, Francji, Włoszech, Bułgarii, Mongolii);
- 40 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą (m.in. w USA, Kanadzie, Niemczech, Austrii, Francji, Danii, Szwecji, Finlandii, Belgii, na Węgrzech, na Sri Lance, w Indonezji i na Kubie);
- Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz w zbiorach muzealnych (m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie i w Gdańsku, Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, w muzeach w Szczecinie, Poznaniu, Słupsku i Wrocławiu, a także w  Galerii Drezdeńskiej oraz w zbiorach Biblioteki Mediolańskiej i Instytutu Kultury Polskiej w Londynie);
- laureatka licznych nagród i wyróżnień na wielu konkursach graficznych;
- członek Związku Polskich Artystów Plastyków;
- członek Stowarzyszenia Marynistów Polskich;
- otrzymała liczne odznaczenia za działalno¶ć artystyczną, m.in. Odznakę Tysiąclecia, Brązową i Złotą Odznakę Zasłużonego Pracownika Morza, Odznakę Zasłużonego Ziemi Gdańskiej,  Zasłużonego Działacza Kultury oraz Złoty Krzyż Zasługi.

Najważniejsze osiągnięcia w dziedzinie translatorskiej - publikacje książkowe
literatura hiszpańska:
1. Federico Garcia Lorca, Poezje. Wyd. Morskie, Gdańsk 1982
2. Rafael Alberti, Chłodna mięta mórz. Wyd. Morskie, Gdańsk 1986
3. Federico Garcia Lorca, Romancero cygańskie (wydanie dwujęzyczne), Wyd.Mitel, Gdynia 1992
4. Federico Garcia Lorca, Sonety ciemnej miło¶ci, Inst. Wyd. ¦wiadectwo, Bydgoszcz 1994
oraz
5. Przekłady wierszy Alfonsiny Storni (wyd. w Biuletynie Kulturalnym Między innymi)
6. Udział w przygotowaniu „Leksykonu Pisarzy ¦wiata XX wieku” (wyd. przez Fundację „Literatura ¶wiatowa”)
literatura niemiecka:
Jej tłumaczenia na j. pol. wierszy poetów niemieckich znalazły się w nast. wydaniach:
- Antologia poezji niemieckiej,
- Wybór dzieł H. Heinego,
- Wiersze wybrane Guntera Grassa
- Wiersze M. Kaleko, M. Pohla, O.E. Hartlebena publikowane były w magazynie  literackim „WIR” (wyd. w Berlinie)

Ponadto publikacje przekładów poetyckich ukazywały się w pismach literackich
Literatura na ¶wiecie, Punkt, Brulion, Tytuł.

Należała do nast. stowarzyszeń:
- Polskie Stowarzyszenie Hispanistów
- Stowarzyszenie Pisarzy Polskich
- Towarzystwo Polska-Hiszpania
- ZAiKS

Brała udział w zjazdach i kongresach, po¶więconych literaturze hiszpańskiej, na których
wygłaszała odczyty i referaty o poezji i sztuce przekładu poetyckiego, mi. in.  we Wrocławiu oraz w Granadzie i Madrycie.
Egzemplarze Jej książek znajdują się w księgozbiorach w Hiszpanii, mi. in. w Muzeum F. G. Lorki w Fuentes Vaqueros oraz w rodzinnym archiwum poety w Madrycie.

Nagrody i wyróżnienia literackie:
1. Nagroda Pegaza w Turnieju Czerwonej Róży (1983) - za tłum. poezji F.G. Lorki
2. Stypendium rządu Hiszpanii - w nagrodę za osiągnięcia w dziedzinie przekładów  poezji F.G. Lorki na j. polski (1986)
3. Nagroda X Poznańskiego Międzynarodowego Listopada Poetyckiego (1987)
    - za najlepszą książkę roku w dziedzinie przekładu poetyckiego (poezje R. Albertiego)
4. I Wyróżnienie Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich - w dziedzinie przekładu
 poetyckiego(1987)
5. Subwencja hiszpańskiego Ministerstwa Kultury (Dział Książki i Bibliotek) za najlepszy
 ¶wiatowy przekład literatury hiszpańskiej przyznawana wydawcy (Madryt,1987)
6. Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (1994)

Poezja słowa i obrazu towarzyszyły całemu Jej artystycznemu życiu. Zawieszona pomiędzy dwoma ¶wiatami - grafiki i poezji - potrafiła stworzyć harmonijną cało¶ć, jak choćby w cyklu graficznym Romancero cygańskie, którego inspiracją były wiersze F.G. Lorki, czy w cyklu ilustracji do wierszy R.Albertiego O aniołach. Poezję widziała wszędzie wokół siebie: w zamglonym pejzażu i w twarzy starego rybaka, w gałązce kwitnącej jabłoni i w uliczkach gdańskiej Starówki. Była zafascynowana morzem na swój artystyczno-malarski sposób: morze jako temat powracało w Jej szkicach, czarno-białych grafikach i kolorowych linorytach: w scenach z portu rybackiego na Helu i w cyklach Skandynawia, Mity ¦ródziemnomorskie, Dalekie morza.
Jej ulubiony sposób spędzania czasu? Tworzenie. Poza sztuką nie miała innej pasji, namiętno¶ci, rozrywki.

Gdyby Irena Kuran-Bogucka razem z nami wchodziła w kolejne tysiąclecie Gdańska, na pewno i miastu, i jego mieszkańcom życzyłaby jednego: POEZJI.
 
 

Dariusz i Irena Boguccy
Dariusz i Irena Boguccy

Rodzina

Mężem Ireny Kuran-Boguckiej był słynny żeglarz kapitan Dariusz Bogucki
Ich córki:
Ewa Maria-Slaska - pisarka, redaktorka berlińskiego magazynu polsko-niemieckiego WIR
Kasia Bogucka-Krenz - poetka, tłumaczka, maż: Jacek Krenz - architekt 

Grafiki
Federico Garcia Lorca.- wiersze
Portret pamieciowy. Wspomnienie o Irenie Kuran-Boguckiej. „Tytuł”.


Created & Copyright by Michal Krenz 1999