Adaptacja używanego żurawia
do nowych warunków eksploatacyjnych

(budowa podstrony trwa, przepraszam)


      Biznes to samo życie, to przyroda... Kiedy upada Wielki, stwarza okazję Mniejszemu. Także w branżach eksploatujących maszyny robocze.
      W tym przypadku chodzi o żuraw stoczniowy, który przestał być potrzebny Wielkiemu, natomiast jest bardzo przydatny Mniejszemu. Mniejszy musi jednak przemieścić żuraw na własne podwórko. Niby niedaleko, jakieś 120 metrów. Mamy tor jazdy o odpowiedniej obciążalności, ale o rozpiętości prawie dwa razy większej od rozpiętości dotychczasowego toru żurawia, położony o około 650 mm niżej, a na dodatek osie torów tworzą kąt 57 deg  (oczywiście byłoby znacznie prościej, gdyby osie były równoległe lub prostopadłe do siebie). I jeszcze jedno - Wielki nie zachował ani dokumentacji konstrukcyjnej, ani dokumentacji eksploatacyjnej żurawia.
      Żuraw jest bardzo potrzebny w nowym miejscu eksploatacji, ale jest również tymczasowo intensywnie wykorzystywany na dotychczasowym torze. Zatem, czas trwania adaptacji to pieniądze Mniejszego. Skrócenie czasu prac i zmniejszenie nakładów finansowych można uzyskać poprzez maksymalizację zakresu prefabrykacji oraz takie rozwiązanie konstrukcyjne zwiększenia rozpiętości bramy żurawia i taką technologię jego przemieszczenia na tor docelowy, które przyśpieszą operacje adaptacyjne, wymagające wyłączenia żurawia z eksploatacji.
      I tu pojawia się problem z pogranicza techniki i logistyki, czyli problem typu HardLogistics (HL): jak w najkrótszym czasie i przy minimalnych nakładach wykorzystać to, co pozostało po Wielkim?


Rysunek zestawieniowy żurawia przed modernizacją


Fazy adaptacji żurawia

Inwentaryzacja
Przygotowanie gruntu 		Obliczenia
Prefabrykacja i montaż
Przemieszczenie żurawia
Próby powykonawcze